GreetWaarom ik diacones ben? De liefde van Christus heeft mij gegrepen. Die liefde ontvangen en doorgeven met hart en handen, ervaar ik als mijn roeping. zr. Greet

InaHet is onze opdracht om erop uit te gaan. Er is zoveel nood in de wereld. We willen God dienen door onze naaste te dienen.Zr. Ina

DorienIk weet niet hoe het Zendings-Diaconessenhuis er over twintig jaar zal uitzien. Liever leef ik bij de dag. Telkens ben ik weer verwonderd dat we nog zo veel mensen in aanraking mogen brengen met het evangelie.zr. Dorien

IngridToen ik 22 jaar was, besloot ik in te treden. Mijn dominee vond het niet bij me passen, gezien mijn karakter: “Je bent er veel te vrij en te direct voor”. Ik weet nu dat ik destijds de juiste keuze maakte, want ik ben nu al meer dan 45 jaar diacones. zr. Ingrid

GerdaWe willen echt een oase zijn van rust. Even uit de hectiek. Mensen voelen zich bij ons welkom, weten zich gezien. zr. Gerda, hoofd gastenverblijf

AnnekeDiacones worden is geen beroep, het is een roeping. Je kiest niet voor werk van negen tot vijf, maar voor een levenswijze, waarbij je al je tijd en talenten in dienst stelt van God. zr. Anneke

InaAls je niet gelooft, kom je dáár wel tot geloof!’ zei ik tegen mijn moeder toen ik bij de diaconessen in verpleeghuis de Hemelse Berg in Oosterbeek werkte. Zij hadden iets wat ik niet had: een persoonlijke relatie met de Heer. In 1982 besloot ik in te treden. zr. Ina

IreneIk was 16 jaar toen ik mijn leven in Gods hand legde. Ik zette als het ware mijn handtekening onder een leeg vel papier: 'Heer, vult U het maar in'. Zo werd ik naar het Zendings-Diaconessenhuis geleid. Het heeft mijn leven rijk en avontuurlijk gemaakt. zr. Irene Brunsveld

DorienDiaconie kan uit heel simpele daden bestaan die de deur naar het hart van de ander doen opengaan. zr. Dorien