Zr. Trijntje

‘Voordat ik intrad, leek mij het dragen van het zustersuniform verschrikkelijk. Maar, vreemd genoeg, zodra ik ingetreden was, verdween dat gevoel meteen.’

Zr. Gerda

‘Op onze diaconessenkleding wordt heel verschillend gereageerd. Sommige jongelui lachen je uit en zeggen dingen als: 'Hee! Besta jij nog?' Of: 'Leef je nog in de vorige eeuw?' Terwijl anderen juist de neiging hebben om je heel erg te vertrouwen en je zelfs hun levensverhaal te vertellen.’

Zr. Hanneke

‘In stilteweekenden krijgen mensen een tekst voor hen speciaal, vaak blijkt zo’n tekst op een wonderlijke manier precies te zijn wat ze nodig hebben. Ook door gesprekken over Bijbelstudies worden mensen geraakt. Dat is toch geweldig!’

Zr. Nanieke

‘Een vraag die ik altijd krijg van jongeren, is: 'Ja maar. als je voor het leven kiest, kun je dan nog wel weg?'

‘Nee hoor’, zeg ik dan voor de grap, ‘Als er een zuster wil uittreden, gaan we met z’n alleen voor de deur staan en zeggen we: je komt er niet meer uit!’

Zr. Ingrid

‘De dominee waarbij ik belijdenis had gedaan, vond het niet bij me passen om diacones te worden, gezien mijn karakter. Hij zei destijds: ‘Je bent er veel te vrij en te direct voor.’ Ik weet nu dat ik toen de juiste keuze maakte, want ik ben al 45 jaar diacones. ‘