Plek van gastvrijheid, ontmoeting, stilte en bezinning

Stilte is schaars

We leven in een hectische, drukke maatschappij. De behoefte aan stilte is groter dan ooit. Stilte en aandacht zijn nodig om contact te houden met onszelf, met anderen en God; om stil te staan bij de wezenlijke vragen in ons bestaan.

identiteit

Protestants klooster

Zendings-Diaconessenhuis Bethanië is te vergelijken met een protestants klooster. De diaconessen die er wonen leven in dienst van God. Diacones betekent letterlijk ‘dienares van God’. Diaconessen kiezen er bewust voor om niet te trouwen. Zij zijn niet tegen het huwelijk, maar besteden al hun tijd en energie in dienst van God. Zij zijn herkenbaar aan hun uniforme kleding en witte kapje. Deze religieuze groep vrouwen biedt gastvrijheid aan mensen die behoefte hebben aan rust. Dit alles onder het motto: “Ontvangen en doorgeven met hart en handen.”

Wat verbindt ons?

Wat ons als diaconessen samenbindt is het geloof in de drie-enige God. Samen vormen wij een interkerkelijke protestantse gemeenschap, die door woord en daad het evangelie doorgeeft. Onze grondslag is de Bijbel, het onfeilbare Woord van God. Alleen de Heilige Schrift als bron, alleen de genade van God de Vader, alleen het geloof in Jezus Christus Zijn Zoon als Verlosser en alleen de troostende en leidende gemeenschap van de Heilige Geest. En daarin weten wij ons onopgeefbaar verbonden met het volk Israël en de beloften door God aan het volk gegeven. De interkerkelijke gemeenschap wil een brugfunctie vervullen tussen de bestaande kerken en geloofsgemeenschappen. 

Wat doen we?

De diaconessen bieden groepen en individuele gasten het hele jaar door een gastvrij thuis in hun gastenverblijf. Het gastenverblijf is bedoeld als een plek van rust, een plaats om op adem te komen in onze hectische samenleving. Ook zijn er gastenweekenden, waarin thema’s als stilte, rouwverwerking en geloofsopbouw aan de orde komen. Daarnaast zijn de diaconessen actief in jeugd- en migrantenwerk, ondersteunen zij de diaconessengemeenschap Abaja ba Kristo in Rwanda en zijn pastoraal en diaconaal actief. Daar waar nood is, geven zij handen en voeten aan de opdracht om te dienen.

Diacones worden is geen beroep, het is een roeping. Je kiest niet voor werk van negen tot vijf, maar voor een levenswijze, waarbij je al je tijd en talenten in dienst stelt van God. zr. Anneke